گروه فرا رسیده است:

آقای سعادتمند با کتاب تاریخ ترشیز خود نخستین گام

را در تالیف یک کتاب علمی و فراگیر برداشته است. ایشان در میان

این گروه پنج نفر تنها شخصی است که کمترین سهو و سهل انگاری

را انجام داده است. تنها عیب وارد بر کار آقای سعادتمند اقتباس

چشم و گوش بسته ای است که ایشان از منابع قبل از خود کرده اند

مهمترین ویژگی یک کار علمی در بخش اقتباس ، اطمينان از صحت

علمي منابع  مورد اقتباس است.

آقاي سعادتمند ندانسته با اقتباس از منابع غلط و بعضاً مغرضانه و جعلي

و متعصبانه ( = حصینی) به یک اشتباه تاریخی مورخان تداول و صورتی

رسمی بخشیده است. گویی از این به بعد این اقتباس نادرست در

سلسله ای پایان ناپذیر از پژوهندگان و اقتباس گران و کتاب سازان

تکرار خواهد شد. ولی کاوه در زیر با دلیل و مدرک ایستباش بزرگی

به این روند می دهد:

ایستباش!

تنها کافی است در وبلاگ میراث ویران

http://www.miras-e-viran.blogfa.com/

با عکسهایی از حوض مسجد جامع ترشیز

که اکنون تبدیل به زباله دانی شده است در صحن مسجد

جامع کاشمر آشنا شوید .یعنی همان حوضی که مقدسی

در ۱۱۰۰ سال پیش از آن به نیکی یاد کرده است و پی خواهید

برد که هر چه اقتباس نویسان در نفی ماهیت ترشیز از کاشمر

رشته اند اینک پنبه شده است.

باربابابا عوض می شود ، كاوه پنبه زن مي شود!